Ujawnienie umowy pożyczki w toku postępowania kontrolnego a stawka sankcyjna
Z uzasadnienie: Przez powołanie się należy rozumieć wskazanie, odwołanie się do czegoś w celu wykazania zasadności własnego stanowiska, tezy. Odnosząc powyższe do treści art. 7 ust. 5 ustawy o PCC należy dojść do konkluzji, że jest to świadome działanie podatnika, powołującego się na określoną czynność cywilnoprawną z zamiarem wykazania czegoś przez organem podatkowym. Wskazując na umowę pożyczki jako źródło posiadanych środków pieniężnych, podatnik działał w celu wykazania, że nie osiągnął przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych. Podatnik powołał się zatem na fakt zawarcia umowy pożyczki, a co za tym idzie spełnił przesłankę zastosowania stawki podatkowej przewidzianej w art. 7 ust. 5 ustawy.
Profesjonalne doradztwo podatkowe. Odpowiedzialność prawna.
Rozwiązywanie skomplikowanych problemów. Korzystnie liczone ceny. Tel. 22 854 07 66
Rzetelnie liczymy dokumenty do księgowania:
księgujemy taniej niż wynika to z cennika
9.7.14
Wydatki na szkolenia dla kontrahentów jako koszt firmy
Wydatki na szkolenia dla kontrahentów jako koszt firmy
Z uzasadnienia: Inaczej niż w odniesieniu do pracowników odpada możliwość uznania wydatków innej firmy na motywowanie przedsiębiorcy do lepszego prowadzenia działalności gospodarczej jako kosztu tejże firmy. Stanowiło by to bowiem zaprzeczenie istoty działalności gospodarczej. Jeżeli bowiem pracownik pracuje bo tak wynika z umowy o pracę, to przedsiębiorca podejmuje działalność z uwagi na swoją wolę prowadzenia takiej działalności. Zależy to tylko i wyłącznie od niego. To on sam motywuje się do osiągania jak najlepszych wyników. Nie można zatem tłumaczyć konieczności organizowania imprez integracyjno-rozrywkowych dla przedsiębiorców koniecznością motywowania ich do lepszego prowadzenia działalności gospodarczej przynoszącej im, a w konsekwencji i ich kontrahentom większych zysków.
Z uzasadnienia: Inaczej niż w odniesieniu do pracowników odpada możliwość uznania wydatków innej firmy na motywowanie przedsiębiorcy do lepszego prowadzenia działalności gospodarczej jako kosztu tejże firmy. Stanowiło by to bowiem zaprzeczenie istoty działalności gospodarczej. Jeżeli bowiem pracownik pracuje bo tak wynika z umowy o pracę, to przedsiębiorca podejmuje działalność z uwagi na swoją wolę prowadzenia takiej działalności. Zależy to tylko i wyłącznie od niego. To on sam motywuje się do osiągania jak najlepszych wyników. Nie można zatem tłumaczyć konieczności organizowania imprez integracyjno-rozrywkowych dla przedsiębiorców koniecznością motywowania ich do lepszego prowadzenia działalności gospodarczej przynoszącej im, a w konsekwencji i ich kontrahentom większych zysków.
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)